نویسنده: [email protected] (Shane Schmid)

بسته به جایی که در ایالات متحده زندگی می کنید، رانندگی در زمستان می تواند بسیار چالش برانگیز باشد، با نگرانی در مورد کشش در خیابان های برفی و یخ زده. به گفته وزارت حمل و نقل ایالات متحده، در واقع، بیش از 70 درصد از جاده های کشور در مناطقی با بارش برف پنج اینچ یا بیشتر قرار دارند. در اینجا نحوه برخورد DOT ایالتی با برف در جاده ها در زمستان است.

راه های زیادی برای افزایش کشش وسیله نقلیه شما در برف و یخ وجود دارد و هر کدام رویکرد متفاوتی را ارائه می دهند. اما همه گزینه ها در همه حالات مناسب نیستند. بنابراین، بین لاستیک های تخصصی زمستانی، زنجیر و جوراب های برفی، کدام یک را باید انتخاب کنید؟ همانطور که ممکن است انتظار داشته باشید، پاسخ به هر مورد استفاده بستگی دارد. با این حال، برای رانندگی روزمره در تمام فصول، آزمایش‌ها عملکرد برتر تایرهای زمستانی را در مقایسه با تایرهای تمام فصل نشان داده‌اند، بنابراین این نقطه شروع خوبی است. اما مواردی وجود دارد که زنجیر یا جوراب یخی می تواند تفاوت زیادی ایجاد کند و ممکن است طبق قانون الزامی شود.

کشش در زمستان مشکل جدیدی نیست. اولین زنجیر برفی در آغاز قرن بیستم اختراع شد^y قرن توسط مردی به نام هری دی وید از نیویورک. با توجه به زیرساخت‌های جاده‌ای – یا کمبود آن – در آن دوره، دستگیره لاستیک زنجیر چمنی باید یک گزینه عالی باشد. در واقع، زنجیر چرخ هنوز هم در برخی موقعیت ها انتخاب های عالی هستند، به خصوص اگر در ارتفاعات بالا سفر می کنید. در حالی که مقررات خاص بین ایالت ها متفاوت است، مناطق کوهستانی مانند کلرادو و کالیفرنیا در سناریوهای خاصی نیاز به استفاده از زنجیر دارند. به عنوان مثال، دپارتمان حمل و نقل کالیفرنیا، Caltrans، دارای سه سطح است که استفاده از زنجیر را تعیین می کند، که بالاترین آن به زنجیر برفی نیاز دارد و استفاده از جوراب برفی را ممنوع می کند.

در حالی که زنجیر برای سال‌ها انتخاب ارجح بوده است، برخی آزمایش‌ها نشان داده‌اند که در هر سناریوی زمستانی بهترین عملکرد را ندارند. وقتی چندین اینچ برف در جاده جمع می شود، زنجیر واقعا می درخشد، تا جایی که حتی لاستیک های زمستانی ممکن است بی اختیار بچرخند. زنجیرهایی که چندین بار در عرض لاستیک پیچیده می شوند، می توانند پودر را فرو کنند و آن را به شدت فشار دهند. آنها همچنین در برخی آزمایشات ارزش خود را روی یخ ثابت کرده اند، زیرا می توانند سطح صاف را گرفته و از سر خوردن بیش از حد وسایل نقلیه جلوگیری کنند.

با این حال، در مقایسه با جایگزین ها، نصب در هنگام نصب زنجیر زمان بیشتری می برد. یک شبکه پیچیده از فلز (و در برخی موارد تسمه ها) باید روی چرخ ها بلغزند. پس از نصب در جای خود، اگر نمی خواهید به زنجیر آسیب نرسانید، نمی توانید با سرعت بیش از 30 مایل در ساعت رانندگی کنید. سواری نیز سرگرم کننده نیست و لرزش در داخل کابین موج می زند.

به عنوان تازه واردان به عرصه کشش زمستانی، جوراب های برفی در دهه 1990 توسط شرکت نروژی AutoSock اختراع شد. اصولاً با جلو رفتن ماشین، برف شروع به چسبیدن به این جوراب ها می کند. معلوم شد که برف نیروی گرانشی قوی روی خودش دارد. ویل رابینز، متخصص لاستیک بریجستون، این پدیده را به Popular Science توضیح داد: “وقتی یک گلوله برفی درست می کنید، به هم می چسبد زیرا برف می خواهد به خودش بچسبد.” نصب آن‌ها نسبت به زنجیرهای سنتی آسان‌تر است، اما وقتی کسی را همراه خود داشته باشید، کمک می‌کند، زیرا ماشین باید در نقاط خاصی به جلو حرکت کند تا جوراب به دور تایر بپیچد.

بر اساس آزمایش‌هایی که توسط The Fast Lane Car در YouTube انجام شده است، این جوراب‌ها بهتر از آنچه فکر می‌کنید عمل می‌کنند. در جاده های پوشیده از برف در رشته کوه های راکی ​​کلرادو، اولین آزمایش شامل شتاب گیری تا 25 مایل در ساعت و سپس ترمز شدید در شیب برای اندازه گیری فاصله توقف بود. آزمایش دوم راننده را از یک توقف در شیب کمی شروع کرد تا زمان حرکت ماشین را برای یک مسافت کوتاه تعیین کند. شتاب و توانایی توقف با جوراب برفی روی هر چرخ بهتر از زنجیر و لاستیک زمستانی بود.

با این حال، مانند زنجیر، باید بسته به جوراب، سرعت زیر 25 تا 30 مایل در ساعت را حفظ کنید. روی یخ هم عملکرد خوبی ندارند. در آنجا، مواد جوراب نمی‌توانست پایه محکمی پیدا کند، که مشکلی روی سطوح یخی سیاه بود – یکی از بدترین چیزها در مورد رانندگی در زمستان.

لاستیک های زمستانی جنبه هایی دارد که آنها را از انواع دیگر مانند لاستیک های تمام فصل جدا می کند. اولین مورد آج است که با دیدن انواع مختلف لاستیک در کنار هم مشخص می شود. بر خلاف آج تمام فصل که دارای شکاف های کوچکتر بین دنده ها و الگوی ساده تر است، تایر زمستانی کمی افراطی تر به نظر می رسد. شامل الگوهای ناهموار عمیق با فضای اضافی بین کانال های آج زاویه دار است. این به آنها اجازه می دهد تا با حفاری در جاده های زمستانی، جابجایی برف و هدایت آن در اطراف لاستیک، کشش پیدا کنند.

لاستیک های زمستانی نسبت به لاستیک های جایگزین مزایایی دارند، زیرا مجبور نیستید آنها را مانند زنجیر یا جوراب متوقف کرده و محکم کنید. اگرچه پس از پایان فصل باید آنها را تعویض کنید، اما آنها همیشه برای طوفان زمستانی آماده هستند. و نگران حدس زدن نباشید، طبق گزارش Consumer Reports، اینها بهترین تایرهای زمستانی و برفی هستند.

با این حال، همه لاستیک های برفی یکسان ساخته نمی شوند و ترکیب لاستیک مورد استفاده از نظر عملکرد نقش مهمی دارد. برخی از لاستیک‌های زمستانی خنک‌تر هستند، به این معنی که این ترکیب مستعد سفت شدن نیست. این به انعطاف پذیری بیشتر در آج کمک می کند و در عین حال به گرفتن کمک می کند.

بسیاری از خودروسازان از اختصاراتی استفاده می کنند که از نام مدل های خاصی پیروی می کنند تا به شناسایی آنها از بسته بندی کمک کنند. برخی از این تمایزها به طور خاص به نسخه های ارتقا یافته عملکرد اشاره دارد. به عنوان مثال، دوج دارای SRT است، نیسان دارای NISMO است، و سوبارو STI را ارائه می دهد. هر یک از این مثال‌ها نشان می‌دهد که یک وسیله نقلیه خاص با تغییرات عملکردی در بخش مسابقه داخلی، دستخوش تغییراتی شده است.

در واقع، پس از انتشار دو نمونه اولیه چشمگیر، برخی از طرفداران سوبارو را به چالش می کشند تا این مفاهیم STI را بسازد و دست از اذیت کردن همه برندارد. با این حال، نشان سوبارو STI تنها نشانگر بهبود بهبود یافته نیست، زیرا این خودروساز عنوان ویژه RA – “اقدام به رکورد” – را به تعداد معدودی اعطا می کند.

همانطور که از نامش پیداست، تایپ RA سوباروس به یک دلیل ساخته شده است: ثبت رکوردهای جهانی. اولین مدلی که نشان RA را دریافت کرد سوبارو لگاسی 1989 بود که توانست بیش از 62000 مایل را در مدت 18 روز طی کند و به سرعت 138 مایل در ساعت برسد. این رکورد جهانی استقامت FIA را شکست و مطمئناً از پتانسیل خود استفاده می کرد.

راه های مختلفی برای افزایش عملکرد وجود دارد و تیم مهندسی سوبارو در تلاش برای بهبود این وسایل نقلیه خلاقیت به خرج داده است. سوبارو WRX STI Type RA جدیدتر 2018 را در نظر بگیرید که در آن زمان گران‌ترین پیشنهاد این خودروساز تا کنون بود. این خودرو همچنان دارای یک موتور 2.5 لیتری توربو چهار تخته است که قبل از اصلاح، 305 اسب بخار قدرت تولید می کند. RA موفق می شود 5 اسب بخار بیشتر از همان موتور بیرون بیاورد و در عین حال با یک رویکرد چند وجهی وزن خود را 68 پوند کاهش دهد.

استفاده از ریتون، نصب ورودی هوای سرد اصلاح شده، و تعویض پیستون های تهاجمی تر و دریچه های اگزوز پر از سدیم، چیزهای زیر کاپوت را تغییر می دهد. این RA با اجزای قوی تر و توانایی تحمل دماهای بالاتر – با الهام از WRX STI که رکورد دور نوربرگ رینگ را به ثبت رساند – نسبت به نسخه اصلی بهبود قابل توجهی ارائه می دهد.

در اواخر سال 2025، سوبارو BRZ STI Type RA را روانه بازار کرد که مجهز به تغییرات چشمگیر در هندلینگ و آیرودینامیک است و شامل چند ترفند دیگر از سری Super Taikyu ژاپن، مسابقات استقامتی سطح بالا در این کشور است. بهبودهایی مانند میله‌های V انعطاف‌پذیر، میله نوسانی با طراحی مجدد، و زیرنشین سفارشی آیرودینامیک بر احساس و واکنش خودرو تأثیر می‌گذارد. همچنین یک اگزوز بزرگتر همراه با کاهش بسیار زیاد وزن اجزای مختلف مانند فلایویل وجود دارد که اکنون برای هر خودرو و راننده 67 درصد سبک تر است.

متأسفانه تنها چند مدل از سوبارو تایپ RA در ایالات متحده موجود است. نه تنها تکرارهای ارائه شده در ایالات متحده در مقایسه با سایر مدل ها چندین هزار هزینه اضافی دارند، بلکه تولید آنها نیز بسیار محدود است. به عنوان مثال، برای مدل 2018 WRX STI Type RA، تنها 575 خودرو ساخته شد که 500 دستگاه برای ایالات متحده و مابقی به کانادا فرستاده شد. آخرین تغییر در خط تولید سوبارو شامل یک BRZ STI Sport Type RA 2026 است که فقط در ژاپن موجود است که باعث ناامیدی علاقه مندان به خودروهای آمریکایی شد. البته، اگر صبور باشید، می‌توانید با پیروی از دستورالعمل‌های قانون واردات 25 ساله، که تاریخچه بسیار پیچیده‌تری از آن چیزی که فکر می‌کنید، یکی را تهیه کنید و به ایالات متحده بیاورید.

اما قبل از اینکه خیلی حسادت کنید، حتی کسانی که در ژاپن زندگی می کنند نمی توانند بیرون بروند و آخرین مدل RA را بخرند. در عوض، سوبارو از سیستم قرعه کشی استفاده می کند که علاقه مندان باید با مراجعه به نمایندگی در مدت زمان مشخص وارد آن شوند. دو مدل در تعداد محدود موجود است، نوع RA (فقط 200 دستگاه تولید شده) و نوع RA با اسپویلر (فقط 100 دستگاه تولید شده).

اگرچه ممکن است تولید تعداد کمتری از این خودروها غیرمعمول به نظر برسد، زیرا سوبارو مطمئناً می تواند تعداد بیشتری از آنها را بفروشد، تولید محدود برابر با انحصار است. با تعداد کمتری از مدل‌های Type RA موجود برای فروش، این خودروها متمایزتر می‌شوند و خریدارانی را جذب می‌کنند که یا کلکسیونر یا طرفدار وفادار این برند هستند. این خریداران از پرداخت حق بیمه برای متمایز شدن از هر چیز دیگری در جاده، از جمله سایر سوباروس ها، بدشان نمی آید. بنابراین، کمبود اساساً به ارزش افزایش یافته تبدیل می شود، زیرا بسیاری از این مدل های انحصاری اغلب ارزش خود را بسیار بهتر از نسخه های استاندارد حفظ می کنند.

تاریخچه خودرو نگاهی شگفت انگیز به تکامل طراحی و فناوری ارائه می دهد. امروزه، در شرایط بارانی یا سرد، یک دکمه کوچک دستی روی داشبورد شما وجود دارد که شیشه عقب را مه زدایی می کند که با یک مستطیل با سه فلش منحنی رو به بالا مشخص می شود. اگرچه، خودروسازان اخیراً شروع به دستکاری در این فرمول کرده‌اند که برخی از رانندگان را ناامید کرده است، زیرا ویژگی یخ‌زدایی یکی از بسیاری از تنظیمات خودرو است که نمی‌توان آن را از طریق صفحه لمسی کنترل کرد.

این ایده که در ابتدا توسط مهندس آلمانی هاینز کوهنرت در دهه 1960 ابداع شد، سفر وسایل نقلیه را در شرایطی تغییر داد که از لحاظ تاریخی کار را دشوار کرده بود. فناوری یخ زدایی کوهنرت مدتی است که یک ویژگی محبوب در خودروهای جدید بوده است و با عبور جریان از عناصر یا شبکه های تعبیه شده یا پوشش داده شده روی شیشه کار می کند.

با این حال، تا اواخر دهه 1970، برخی از خودروها به این فناوری مجهز نبودند، که باعث شد ناوبری در آب و هوای نامساعد (مخصوصاً اگر ماشین گرمکن نداشت) و با دید کمتر از شیشه عقب، دشوارتر شود. راه حل در آن زمان یک صفحه به اصطلاح ضد مه یا مه شکن نامرئی شیشه عقب بود. آنها اغلب در لوله های مقوایی بسته بندی می شدند و در اندازه های مختلف برای قرار دادن انواع طرح های پنجره موجود بودند. اساساً باید این فیلم شفاف را در قسمت داخلی شیشه عقب نصب کنید که از مه گرفتگی جلوگیری می کند. اگرچه کسانی که آن را به خاطر می آورند، همه موافق نیستند که واقعاً در آن روز مفید بوده است، اما در برخی موارد کاملاً برعکس است.

در حالی که این کالای زمانی محبوب در آن زمان به راحتی در دسترس بود (و ظاهراً در بسیاری از لیست‌های کریسمس)، این مه‌گیرهای پلاستیکی دیگر تولید نمی‌شوند و باعث می‌شود که علاقه‌مندان به خودروهای کلاسیک به شدت به دنبال آن باشند. با این حال، اثربخشی آن نظرات متفاوتی را از سوی کسانی که تجربه استفاده از آن را دارند دریافت کرده است. به عنوان مثال، پست‌هایی در انجمن مالکان کوچک موریس، آنها را به‌عنوان «کاملاً بی‌فایده» توصیف می‌کنند، و یکی از کاربران توضیح می‌دهد که فرآیند کار با آنها مستلزم «آزمایش‌ها و مصیبت‌ها» است.

انجمن دیگری، Rods ‘n’ Sods، دانش بیشتری را در بر می گیرد، با یکی از علاقه مندان به خودروهای کلاسیک توضیح می دهد که این پانل های مه زدا به مرور زمان قهوه ای می شوند، و لبه ها خمیده می شوند و باعث می شوند که از شیشه عقب بیفتند. حتی اگر یکی از این دئودورانت‌های عتیقه را در یک سایت حراج پیدا کنید، با توجه به قدمت آن مشخص نیست که چگونه عمل می‌کند. برای مثال، برخی ادعا می‌کنند که پلاستیک شفاف دیگر در جای خود باقی نمی‌ماند، زیرا ممکن است فیلم در طول دهه‌ها خراب شده باشد. در حالی که محبوب ترین خودروهای دهه 1960 هنوز هم تا به امروز خیره کننده هستند، تصور اینکه برخی از آنها فاقد ابزار تمیز کردن شیشه عقب بوده و به چیزی مانند صفحه ی مه گیر پلاستیکی نیاز داشته باشند، سخت است.

با این حال، برخی ادعا می کنند که این افزودنی های قدیمی عملکرد خوبی دارند و می گویند چندین سال است که آنها را با موفقیت در بسیاری از خودروهای کلاسیک استفاده کرده اند. توضیحات دیگر در مورد این محصولات ضد مه نشان می دهد که آنها نسبتاً مؤثر بوده اند اما برای قرار گرفتن مناسب شیشه عقب به کمی کار نیاز دارند.

دلیل دیگری که احتمالاً نمی‌توانید این افزونه کلاسیک را پیدا کنید این است که با پیشرفت فناوری، محصولات ممتاز در دسترس قرار گرفته‌اند. در مورد فناوری بهبودیافته، از شما خواستیم که تغییرات خودروی مورد علاقه خود را برای هوای سرد برجسته کنید، و گنجاندن صندلی های گرم شونده نشان می دهد که رانندگان امروزی چقدر بهتر هستند. البته، اگر به دلایلی شیشه عقب ماشین شما دارای مه گیر داخلی نیست، می توانید آن را با یکی که دارد جایگزین کنید، اما این ممکن است تا 400 دلار برای شما هزینه داشته باشد (بسته به مدل/مدل ماشین شما). خوشبختانه، یخ‌سازهای برقی پسابزاری وجود دارند که مانند جریان عبوری از عناصر گرمایش روی شیشه عمل می‌کنند.

بسته به اندازه شیشه عقب شما، حدود 89 تا 359 دلار برای یک کیت یخ‌ساز می‌بینید که ممکن است کمتر از جایگزینی شیشه باشد. در اصل، شما اقلام را مانند برچسب های بزرگ روی شیشه می چسبانید و سپس نوارهای حامل جانبی را برای اتصال به اقلام اعمال می کنید. در نهایت، سیم ها را از پشت ماشین به زیر کاپوت کشیده و به باتری ماشین خود وصل می کنید.

ما ممکن است کمیسیون خریدهای انجام شده از پیوندها را دریافت کنیم.

ممکن است تعجب کنید که آیا بهتر است برش شیشه ای کوچک را برطرف کنید یا منتظر بمانید ، و واقعیت این است که به موقع بهترین راه برای کار است. حتی اگر به درستی پردازش نشود ، شکستگی های مو با گذشت زمان می توانند با گذشت زمان بدتر شوند. اما طبق کتاب چک مصرف کننده ، تعمیر کوچک حرفه ای می تواند بین 60 تا 90 دلار باشد. خوشبختانه ، شما ممکن است شنیده باشید که Super Glue و چند دقیقه از وقت شما می تواند این کار را بسیار ارزان تر انجام دهد. متأسفانه ، در حالی که Super Glue به شیشه چسبیده است ، اما به خوبی مقاومت نمی کند.

در یک روز معمولی در مورد تعداد برجستگی ها ، ارتعاشات و افراط در ماشین خود فکر کنید و در اطراف منطقه خود حرکت می کنید. شیشه شیشه جلو با چندین لایه ایجاد می شود که شامل قطعات شیشه ای با یک لایه وینیل بین آنها است. این لایه وینیل به جدا کردن پانل های شیشه ای از یکدیگر کمک می کند و به عنوان کمک فنر عمل می کند و به شیشه شیشه جلو اجازه می دهد تا سطح خاصیت ارتجاعی را داشته باشد. ماهیت شکننده چسب تحت درمان و فوق العاده تحت درمان ، مانع از اصلاح دائمی آن می شود و از بین می رود ، زیرا هنگام رانندگی به طور منظم ، شیشه را خم می کند.

علاوه بر این ، نوسانات دمای محیطی بر لیوان جلوی خودرو تأثیر می گذارد. هنگامی که هوا در بیرون گرم است ، لیوان می تواند گسترش یابد و در شرایط سرد می تواند منقبض شود. این به شیشه جلو اتومبیل آسیب نمی رساند ، زیرا باز هم ، این رویکرد به همراه ورق وینیل مرکزی ، انعطاف پذیری را فراهم می کند. با این حال ، Super Glue ویژگی های مناسبی برای حمل این تغییرات در شیشه جلو ندارد. خوشبختانه ، گزینه های دیگری برای چسب برتر وجود دارد ، که هنوز هم پول را برای شما فراهم می کند.

اگر هنوز می خواهید خود را تعمیر کنید ، استفاده از مجموعه تعمیر شیشه جلو نتایج بهتری نسبت به Super Glue ارائه می دهد. این گروه ها غالباً از رزین استفاده می کنند که نه تنها ترک های کوچک بسته شده و تراشه ها را پر می کنند ، بلکه می توانند ضمن ارائه پشتیبانی شیشه ای باد اضافی ، دمای بیشتری نسبت به Super Glue مقاومت کنند. این گروه ها به طور کلی واضح تر هستند زیرا تمام عناصر لازم برای تعمیر شیشه را ارائه می دهند ، مانند سرنگ ، پیستون ، ترکیب رزین از پیش ساخته شده و دستورالعمل های مرحله -مرحله ای از جمله سایر عناصر. قیمت این محصولات فقط از چند دلار تا حدود 2000 دلار برای گروه های تعمیر در سطح تجاری متغیر است.

با این حال ، برای به دست آوردن بهترین نتیجه ، پیروی از برخی دستورالعمل های اساسی در حین تعمیر مهم است. عینک در اطراف منطقه آسیب دیده برای جلوگیری از خاک که بر ظاهر نهایی یا معرفی نقایص اضافی تأثیر می گذارد ، ضروری است. شیشه جلو اتومبیل باید کاملاً خشک باشد ، زیرا می توان در داخل رطوبت استفاده کرد.

گروه های تعمیر شیشه جلو اغلب نوع شکاف و حداکثر اندازه آسیب هایی را که محصول می تواند به ترمیم آن کمک کند ، تعیین می کنند. اگر شیشه جلو اتومبیل شما فراتر از قابلیت های گروه تعمیر است ، ممکن است جایگزین سیستم باشد ، دانستن همه چیز لازم برای حذف و جایگزینی آن از شیشه جلو اتومبیل مطمئناً. اما برای کسانی که به چنین پروژه ای نمی رسند ، تماس با یک متخصص واجد شرایط همیشه گزینه ای قابل اجرا است.